Dzięcięce tradycje wielkanocne ze świata

 

Stoły udekorowane (minimalizm, klasyka czy shabby chik?), żurek w garnku, jajka w lodówce czekają na przybranie, ale co w tym czasie robią wasze dzieciaki? Zapewne malują jaja i przygotowują się na Śmigus Dyngus, ćwicząc zawzięcie celność i dobierając odpowiednią broń. A jakie dziecięce tradycje wielkanocne panują na świecie?

Czeskie pomlazki i szmigrus

Wielkanocne smaganie (czes. pomlázka, słow. šibačka, węg. sibala niem. schmackostern) wywodzi się z obrzędów i praktyk pogańskich, obecnie związanym z Poniedziałkiem Wielkanocnym. Zwyczaj był jedną z wielu słowiańskich praktyk obchodzonych przy nadejściu wiosny. Smaganie miało uzdrawiać, dostarczać siły witalne i wypędzać złe moce (duchy). W folklorze słowiańskim smaganie było często zbieżne z oblewaniem i wraz z nim było szczególnie ważne dla panien i dziewcząt, bo miało sprzyjać płodności. Zwyczaj ten był często praktykowany przy kolędowaniu wielkanocnym. Współcześnie zaadaptowały się także pojęcia takie jak np. śmiguśny poniedziałek (w Polsce), Sibati Utorok (na Słowacji), Mrskany Poniedieli (na Morawach). Chrześcijaństwo przyjmując ten pogański zwyczaj, powiązało go z cierpieniem Jezusa Chrystusa.

W Czechach znany jest także szmigrus, czyli spacer z koszyczkiem po domach sąsiadów i zbieranie łakoci w zamian za śpiew i życzenia.

Brytyjskie turlanie jaj

Zagościło również na południowym trwaniku Białego Domu w Waszyngtonie, gdzie odbywa się już od 130 lat. Główna atrakcja polega na toczeniu kolorowego jajka ugotowanego na twardo dużą łyżką, ale teraz impreza rozrosła się i ma wiele innych rozrywek towarzyszących, takich jak grupy muzyczne, polowanie na jaja, sport i rzemiosło.

Poszukiwania na trawnikach – Niemcy

Klasyczna zabawa w poszukiwanie skarbów. Rodzice umieszczają różnego rodzaju łakocie (często kolorowe czekoladowe jaja czy zajączki) w różnych miejscach w domu lub ogrodzie, a dzieci biegają z koszyczkiem i starają się znaleźć jak najwięcej skarbów. W końcu kto pierwszy, ten lepszy.

Amerykański Easter Bonnet

Kapelusz Wielkanocny to nowy lub fantazyjny kapelusz noszony w Wielkanoc, zwyczaj rozpowszechniony w Nowym Jorku. Związany z brytyjską tradycją noszenia nowych ubrań w Wielkanoc, jako obietnicy odnowy duchowej i odkupienia.

Szwedzkie wielkanocne wiedźmy (Påskkäringar)

Tradycyjnie dzieci przebierają się za te czarownice, Påskharar (wielkanocne króliki), a nawet czarne koty. Zarówno chłopcy, jak i dziewczęta ubierają się, wychodząc z domu i chodząc od drzwi do drzwi, prosząc o cukierki, zupełnie jak w Halloween.

Dzieci natomiast mają okazję do radości, ponieważ w ten właśnie dzień zajączek wielkanocny (påskhare) przynosi im wielkie wielkanocne jajko, w którym znajduje się ogromna ilość cukierków.

Finlandia

Dzieci w tym skandynawskim kraju biegają ulicami z zamaskowanymi twarzami i chustami wokół głowy, niosąc miotły, kozła i bukiety wierzbowych gałązek. W niektórych częściach Finlandii Zachodniej ludzie rozpalają ogniska w niedzielę wielkanocną, zgodnie z tradycją nordycką, wywodzącą się z przekonania, że płomienie odstraszają czarownice, którzy latają na miotłach pomiędzy Wielkim Piątkiem a Wielkanocną Niedzielą.

Norwegia – Wielkanoc z kryminałem

Wielkanoc jest dla Norwegów czasem na czytanie powieści kryminalnych, które wydawcy wydają specjalnie w Paaskekrimmen. Tradycja ta ma sięgać 1923 r., gdy wydawca książek promował nową powieść kryminalną na pierwszych stronach gazet.

Hiszpański Verges  – taniec śmierci

W Wielki Czwartek w średniowiecznym mieście Verges w Hiszpanii odbywa się tradycyjny „dansa de la mort” lub „taniec śmierci”. Aby rekonstruować sceny z „Pasji”, każdy ubrany jest w kostiumy szkieletów i paraduje po ulicach. Taniec śmierci zaczyna się o północy i trwa około trzech godzin do rana.

Żródła:

http://www.womansday.com/life/travel-tips/g2175/easter-traditions/

wikipedia. org

Påskkärringar in Sweden